GÜVEN ALBAYRAK / ANKARA-BHA
“İnsanın içi kırıldığında, çoğu zaman kimseye anlatamaz. Anlatmaya çalışsa kelimeler boğazında düğümlenir; duyan olmaz, anlayan çıkmaz. Böyle anlarda insanın sığındığı tek yer vardır: kelimelerin kendi sessiz odası.”
Albayrak’a göre, bir kitabın kapağını açmak, görünmez bir elin omzunuza dokunması gibidir. İlk satırda bilinmeyen bir ses size “yalnız değilsin” der. Belki bir karakterin yarasıyla kendi yaranız aynı çizgidedir; belki bir cümlenin ritmi kalbinizin atışına denk düşer. İşte o anda, iyileşme başlar.
İnsanın içi kırıldığında, çoğu zaman kimseye anlatamaz.
Anlatmaya çalışsa kelimeler boğazında düğümlenir; duyan olmaz, anlayan çıkmaz.
Böyle anlarda insanın sığındığı tek yer vardır:
Kelimelerin kendi sessiz odası.
Bir kitabın kapağını açtığınızda, sanki görünmez bir el yavaşça omzunuza dokunur.
Daha ilk satırda, bilmediğiniz bir ses size “yalnız değilsin” der.
Belki bir karakterin yarasıyla kendi yaranız aynı çizgidedir; belki bir cümlenin ritmi kalbinizin atışına denk düşer.
İşte o anda, iyileşme başlar.
Son yıllarda bibliyoterapinin bu...